พระพุทธศาสนาใน พ ร ะ ร า ช ห ฤ ทั ย

“พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (ในหลวงรัชกาลที่ 9) ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจทางพระพุทธศาสนาอย่างสมบูรณ์มาตั้งแต่พระชนม พรรษายังน้อย ดังที่ได้เคยทราบว่าได้ทรงพอพระราชหฤทัยในการฟังเทศน์ ที่มีอยู่เป็นประจำในคราวบำเพ็ญพระราชกุศลถวายที่พระบรมศพ รัชกาลที่ 8 แม้จะเป็นการเทศน์กัณฑ์ยาวก็ทรงพอพระราชหฤทัยฟัง

ทรงเริ่มสนพระราชหฤทัยในพระพุทธศาสนาเมื่อได้ทรงพบปะพระมหาเถระผู้ใหญ่ ก็มีพระราชปุจฉาและทรงสดับข้อธรรมนั้น ๆ อยู่เนือง ๆ โดยเฉพาะได้ทรงมีโอกาสเข้าเฝ้า สมเด็จพระสังฆราชเจ้า วัดบวรนิเวศวิหาร ได้ทรงสดับฟังธรรมเป็นครั้งคราวตลอดมา ทำให้ทรงเข้าพระราชหฤทัยในธรรม และสนพระราชหฤทัยในพระพุทธศาสนามากขึ้น

เมื่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงใกล้ชิด สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ (ทรงเป็นพระราชอุปัธยาจารย์ ในหลวงรัชกาลที่ 9 เมื่อครั้งทรงผนวช) ทำให้ทรงมีความรู้ และทรงมีพระราชศรัทธาในพระพุทธศาสนามากขึ้น จึงเป็นแรงหนึ่งที่ดลพระราชหฤทัยให้เกิดพระราชศรัทธาปสาทะอันแน่วแน่ที่จะทรงพระผนวชในสำนักสมเด็จพระสังฆราชเจ้า”

ความตอนหนึ่งจากบทประทานสัมภาษณ์ ใน ‘สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก’ (สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร ; พระอภิบาลของในหลวงรัชกาลที่ 9 ระหว่างที่ผนวชเป็นพระภิกษุ) สมเด็จพระสังฆราชองค์ที่ 19 ของไทย ที่ทรงประทานให้สัมภาษณ์ในหนังสือ ‘ในหลวงของเรา’ เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2518 ณ วัดบวรนิเวศวิหาร โดยผู้สัมภาษณ์คือ ‘คุณอัครวัฒน์ โอสถานุเคราะห์’

ที่มาจาก เพจน้ำเงินเข้ม