พระมหากษัตริย์ยอดกตัญญู ครั้งน้ำพระเนตร พ่ อ หลวง ร.9 ไหลนองเต็มพระพักตร์

พระมหากษัตริย์ยอดกตัญญู ครั้งน้ำพระเนตร พ่ อ หลวง ร.9 ไหลนองเต็มพระพักตร์

พ.อ. (พิเศษ) ทองคำ ศรีโยธิน ถ่ายทอดความประทับใจที่มีต่อพระมหากษัตริย์ยอดกตัญญูพระองค์นี้ไว้ในหนังสือ “หยุดความ เ ล ว ที่ไล่ล่าคุณ” ความบางตอนว่าตอนสมเด็จ ย่ า เสด็จไปไหน มีทหาร มีองครักษ์ มี พ ย า บ า ล ที่คอยประคองสมเด็จ ย่ า อยู่แล้ว แต่ในหลวงบอกว่า “ไม่ต้อง คนนี้เป็นแม่เรา เราประคองเอง” “ตอนเล็ก ๆ แ ม่ ประคองเรา สอนเราเดิน หัดให้เราเดิน เพราะฉะนั้นตอนนี้ แ ม่ แก่แล้ว เราต้องประคอง แ ม่ เดินเพื่อเทิดพระคุณท่าน ไม่ต้องอายใคร” เป็นภาพที่ประทับใจมาก เจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดินท่านกตัญญูต่อ แ ม่ ประคองแม่เดิน

หลังงานพระบรม ศ พ สมเด็จ ย่ า เสร็จสิ้นลงแล้ว ราชเลขาของสมเด็จ ย่ า มาแถลงในที่ประชุมต่อหน้าสื่อมวลชนว่า ก่อนสมเด็จ ย่ า จะสิ้นพระชนม์ปีเศษ ตอนนั้นอายุ 93 ในหลวงเสด็จฯ จากวังสวนจิตรไปวังสระปทุมตอนเย็น ไปกินข้าวกับ แ ม่ ไปคุยกับ แ ม่ ไปทำให้ แ ม่ ชุ่มชื่นหัวใจ เสด็จไปกินข้าวมื้อเย็นกับ แ ม่ สัปดาห์ละ 5 วัน ในหลวงมีโครงการเป็นร้อยเป็นพันโครงการ มีเวลาไปกินข้าวกับ แ ม่ สัปดาห์ละ 5 วัน พวกเรา ซี 7 ซี 8 ซี 9 ร้อยตรี พลตรี อธิบดี ปลัดกระทรวง ไม่เคยไปกินข้าวกับ แ ม่ บอกว่า งานยุ่ง จะไปตีกอล์ฟ

ทุกครั้งที่ในหลวงไปหาสมเด็จ ย่ า ในหลวงต้องเข้าไปกราบที่ตักแล้วสมเด็จ ย่ า จะดึงตัวในหลวงเข้ามากอด กอดเสร็จก็หอมแก้ม ตอนสมเด็จ ย่ า หอมแก้มในหลวง แก้มในหลวงคงไม่หอมเท่าไหร่ เพราะไม่ได้ใส่น้ำหอม แต่ทำไมสมเด็จ ย่ า หอมแล้วชื่นใจ เพราะท่านได้กลิ่นหอมจากหัวใจในหลวง หอมกลิ่นกตัญญู

“ตัวแ ม่เองคือสมเด็จ ย่ า ไม่ได้เป็นเชื้อพระวงศ์ เป็นคนธรรมดาสามัญชน เป็นเด็กหญิงสังวาลย์ ในหลวงเกิดมาเป็นพระองค์เจ้า เป็นลูกเจ้าฟ้า ปัจจุบันเป็นกษัตริย์ เป็นพระเจ้าแผ่นดินอยู่เหนือหัว แต่ในหลวงที่เป็นพระเจ้าแผ่นดินก้มลงกราบคนธรรมดาที่เป็น แ ม่ ในหลวงเทิดแม่ไว้เหนือหัว นี่แหละครับความหอม นี่คือเหตุที่สมเด็จ ย่ า หอมแก้มในหลวงทุกครั้ง ท่านหอมความดี หอมคุณธรรม หอมกตัญญูของในหลวง

“กินข้าวเสร็จแล้ว ก็มานั่งคุยกับแม่ ในหลวงดำรัสกับแม่ว่าไงทราบไหม ? ตอนในหลวงเล็ก ๆ แม่เคยสอนอะไรที่สำคัญ อยากฟังแม่สอนอีก” สมเด็จย่าประชวรอยู่ที่ โ ร ง พ ย า บ า ล ศิริราช ในหลวงไปเยี่ยมตอนตีหนึ่งตีสอง ตีสี่เศษ ๆ จึงเสด็จกลับ “ไปเฝ้าแม่วันละหลายชั่วโมง ไปทุกวัน ไปให้ความอบอุ่น

คราวหนึ่งในหลวง ป่ ว ย สมเด็จ ย่ า ก็ ป่ ว ย ไปอยู่ศิริราชด้วยกัน อยู่คนละมุมตึก ตอนเช้าในหลวงเปิดประตูออกมา พ ย า บ า ล กำลังเข็นรถสมเด็จ ย่ าออกมารับลมผ่านหน้าห้องพอดี ในหลวงพอเห็นแม่รีบออกจากห้องมา แ ย่ ง พ ย า บ า ล เข็นรถ มหาดเล็กกราบทูลว่า ไม่เป็นไร ไม่ต้องเข็น มี พ ย า บ า ล เข็นให้อยู่แล้ว ในหลวงมีรับสั่งว่า แม่ของเรา ทำให้ต้องให้คนอื่นเข็น เราเข็นเองได้ “วันนั้นในหลวงเฝ้าสมเด็จย่าจนถึงตีสี่ตีห้า เฝ้าแม่อยู่ทั้งคืน จับมือแม่ กอดแม่ ปรนนิบัติแม่ จนกระทั่ง “แ ม่ หลับ” จึงเสด็จกลับ พอไปถึงวัง เขาโทรศัพท์มาแจ้งว่า สมเด็จ ย่ า สิ้นพระชนม์ ในหลวงรีบเสด็จกลับไปศิริราช เห็นสมเด็จ ย่ า นอนหลับอยู่บนเตียง

ในหลวงตรงเข้าไปคุกเข่า กราบลงที่ ห น้ า อ ก แ ม่ พระพักตร์ในหลวงตรงกับหัวใจ แ ม่ “ขอหอมหัวใจ แ ม่ เป็นครั้งสุดท้าย” ซบหน้า นิ่งอยู่นาน แล้วค่อย ๆ เงยพระพักตร์ขึ้น น้ำพระเนตรไหลนอง “ต่อไปนี้จะไม่มี แ ม่ ให้หอมอีกแล้ว เอามือกุม แ ม่ ไว้ มือนิ่ม ๆ ที่ไกวเปลนี้แหละ ที่ปั้นลูกจนได้เป็นกษัตริย์ เป็นที่รักของคนทั้งบ้านทั้งเมือง “มองเห็นหวีปักอยู่ที่ผม แ ม่ ในหลวงจับหวี ค่อย ๆ หวีผมให้ แ ม่ หวีให้ แ ม่ สวยที่สุด แต่งตัวให้แม่ใหม่ ให้ แ ม่ สวยที่สุด ในวันสุดท้ายของ แ ม่”

ขอขอบคุณที่มา : https://bit.ly/3aA5Rri

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *